Author: Saravanan Thirumoolar

கேள்வி: மோட்ச தீபம் ஏற்றும் வழி:

தேவையானவை:

1. வாழை இலை
2. பச்சை கற்பூரம்
3. சீரகம்
4. பருத்தி கொட்டை
5. கல் உப்பு
6. மிளகு
7. நவ தானியம்
8. கோதுமை
9. நெல் (அவிக்காதது)
10. முழு துவரை
11. முழு பச்சை பயறு
12. கொண்டை கடலை
13. மஞ்சள் (ஹைபிரிட் இல்லாதது)
14. முழு வெள்ளை மொச்சை
15. கருப்பு எள்
16. முழு கொள்ளு
17. முழு கருப்பு உளுந்து
18. விளக்கு (200 மில்லி கொள்ளளவு) – 42 விளக்குகள்
19. தூய பருத்தி துணி (கை குட்டை அளவு) – 21
20. சுத்தமான நெய்

விளக்கு ஏற்றும் முறை:

எல்லா பொருள்களையும் சுத்தமான நீரில் கழுவி (உப்பு உட்பட பூ தவிர) நல்ல வெயிலில் காய வைக்க வேண்டும். துணியினையும் சுத்தமாக துவைத்து மஞ்சளில் நினைத்து காய வைக்க வேண்டும். தீபம் ஏற்ற உகந்த நேரம் மாலை ஆறு மணி. எல்லா விளக்குகளையும் நன்றாக கழுவி நல்ல வெயிலில் காய வைக்க வேண்டும். மஞ்சள் குங்குமம் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். எந்த ஆலயத்தில் தீபம் ஏற்றுகிறோமோ அந்த ஆலயத்தில் முன்பாகவே முறைப்படி அனுமதி பெற வேண்டும். எந்த ஆலயத்தில் வேண்டுமானாலும் ஏற்றலாம். முடிந்த வரை ஈசானிய மூலையில் (வடகிழக்கு) நன்கு உயர்ந்த இடத்தில் ஏற்றுவது சிறப்பு. முதலில் திரி தயாரிக்க வேண்டும். நல்ல சுத்தமான பருத்தி துணியில் பச்சை கற்பூரம் கருப்பு எள் சீரகம் பருத்தி கொட்டை கல் உப்பு மிளகு ஆகியவற்றை முடிச்சு போட்டு கொள்ள வேண்டும். இந்த முடிச்சின் மறுமுனைதான் நமக்கு திரியாக பயன்பட போகிறது. ஆலயத்தில் இதற்கு என்று தேர்வு செய்யப்பட்ட இடத்தில் தலை வாழை இலையினை வைக்க வேண்டும். அதன் மேல் நவ தானியங்களை பரப்ப வேண்டும். பிறகு 21 விளக்குகளையும் தனித்தனியாக வைத்து அதனுள் எள் நிரப்ப வேண்டும். அதன் மேல் ஒவ்வொரு விளக்குக்கும் ஒரு விளக்காக மீதம் உள்ள விளக்குகளையும் வைக்க வேண்டும். நெய் நன்றாக நிரப்பப்பட வேண்டும். பின்னர் முன் செய்த திரியினை இதனுள் நன்றாக நனைக்க வேண்டும். சரியாக நடுவில் வைத்து தீபம் ஏற்ற வேண்டும்.

தீபம் மேல் நோக்கி மட்டுமே எரிய வேண்டும் (எந்த திசை பார்த்தும் இருக்க கூடாது). பார்ப்பதற்கு லிங்கம் போல் காட்சி கிடைக்கும். பிறகு பஞ்சாட்சர மந்திரத்தை (நமசிவய) குறைந்தது நூற்றி எட்டு முறை ஜபிக்க வேண்டும். (விஷ்ணு ஆலயமாக இருந்தால் அஷ்டாட்சர மந்திரம்). இறுதியாக இறைவனிடம் இப்பூவுலகில் பிறந்து இறந்த அனைத்து ஆன்மாக்களுக்கும் இந்த பூஜா பலனை சமர்ப்பிக்கிறோம். இந்த பலனால் அந்த ஆன்மாக்கள் நற்கதி சற்கதி அடைய பிராத்தனை செய்கிறோம். மேலும் இந்த பூஜையை செய்வதும் செய்ய வைப்பதும் இறைவனும் சித்தர்களுமே. நாங்கள் வெறும் கருவிகளே என்று பிராத்தனை செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு பூஜை செய்வதோடு நிறைவு பெறுவது இல்லை. மறுநாள் நாம் பூஜை செய்த விளக்குகள் (இலை நவ தானியம் உட்பட) ஒரு துளி கூட சிந்தாமல் அனைத்து பொருட்களையும் நதியில் சேர்த்து விட வேண்டும் இது கட்டாயம். ஏனென்றால் ஒவ்வொரு பொருளும் ஏன் ஒவ்வொரு எள்ளும் கூட ஒரு ஆத்மா. ஆதலால் நதியில் சேர்த்து விட வேண்டும். கண்டிப்பாக முறையாக அனுமதி பெற்று தான் தீபம் ஏற்ற பட வேண்டும்.

கேள்வி: பசு பாவம் செய்வதில்லையே அதற்கு மோட்சமா? அல்லது மறுபிறவியா?

தேவர்களோ மாந்தன் (மனிதன்) நிலையை விட மேம்பட்ட ஆன்மாக்களோ தாமே விரும்பி பூமியில் பிறவி எடுப்பது உண்டு. சாபத்தினாலோ பாவத்தினாலோ இவ்வாறு பிறவி எடுப்பதும் உண்டு. பாவம் காரணமாக பிறவி எடுத்த ஆன்மாக்கள் எத்தனை பிறவிகள் எவ்வகையான விலங்குகள் எந்த வனங்கள் எத்தனை மனிதரிடம் சித்ரவதை பட வேண்டும்? எத்தனை நாள் இங்குமில்லாமல் அங்குமில்லாமல் அலைய வேண்டும்? என்று எல்லாம் கூட கணக்கு இருக்கிறது. ஒரே வகை விலங்கா? அல்லது வேறு வகை விலங்கா? என்று கூட கணக்கு இருக்கிறது. ஒரு ஆத்மாவிற்கு விலங்கு பிறவி வந்து விட்டால் மீண்டும் மனித பிறவி எடுக்க எத்தனையோ கல்ப கோடி ஆண்டுகளாகும். ஆனாலும் கூட இறுதியாக மனிதனாக அல்லது தேவனாக இருந்து செய்த புண்யம் தவறுகள் இரண்டின் அளவுகளையும் இறைவன் கணித்து மீண்டும் மேம்பட்ட பிறவியை அடைய அருள் செய்வார். எனவே ஒரு முறை விலங்காக பிறந்து விட்டால் அதற்கு பாவம் இல்லை என்பது உண்மை. ஆனால் அது பாவத்தை கழிக்கத்தான் அவ்வாறு பிறந்திருக்கிறது. இப்படி அது சேர்த்த வைத்த பாவ தொகுப்பு கழியும் வரை அது பிறவி எடுத்து மீண்டும் அது மேன்மையான சிந்திக்கக்கூடிய பிறவியாக பிறக்கும். அதனால்தான் மனித பிறவி மேம்பட்டது. கிடைத்த வாய்ப்பை பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள் என்று நாங்கள் (சித்தர்கள்) கூறுகிறோம். ஏன் என்றால் மனிதன் தானம் தர்மம் பிறருக்கு உதவி செய்து பாவத்தை ஒரு பிறவிலேயே போக்கி கொள்ளலாம். விலங்குகளுக்கு அந்த வாய்ப்பு இல்லாததால் மீண்டும் மீண்டும் விலங்கு தேகத்தையே (உடலையே) பெற வேண்டி இருக்கிறது. சரி விலங்கின் பாவம் எங்கு போகும்? அது விலங்காக இருந்தாலே கழியுமா? கழியாது. அதை ஒரு மனிதன் பிடித்து அடைத்து சித்ரவதை செய்வதன் மூலம் அந்த விலங்கின் பாவத்தை இவன் எடுத்து கொள்கிறான். இவனிடமிருந்து அந்த புண்யம் அந்த விலங்குக்கு போகிறது. இப்படி சில விலங்குகள் வேண்டும் என்றே தனது தவ வலிமையால் சித்ரவதை பட்டு வெகு விரைவிலேயே பிறவியை முடித்து கொள்கிறது. அதற்கும் முந்தைய புண்ய பாவம் இடம் தர வேண்டும்.

கேள்வி: கலி முற்றி விட்டது என்பதற்கு என்ன அடையாளம்?

கலி என்றால் துன்பம் என்று ஒரு பொருள். அலுப்பிலும் சலிப்பிலும் விரக்தியிலும் ஒரு மனிதன் கூறுவது கலி முற்றிவிட்டது என்று. கலி காலம் என்பது தனியான ஒரு காலம் அல்ல. துவாபர யுகத்திலும் திரேதா யுகத்திலும் கலி இருந்தது. எல்லா காலத்திலும் உண்டு. பஞ்ச பாண்டவர்கள் எந்த காலம்? அங்கே பலர் அறிய ஒரு பெண்ணை துகில் (ஆடை) உரியவில்லையா? எனவே எல்லா காலத்திலும் மனிதரிடம் உள்ள தீய குணங்கள் வெளிப்பட்டு கொண்டு தானிருக்கும். அதற்கு ஆதாரவாகத்தான் அசுர சக்திகள் எப்போதும் செயல்பட்டுக் கொண்டே தான் இருக்கும். அதனால்தான் தவறான வழியில் செல்பவர்களுக்கு செல்வம் அதிகமாக சேர்வதற்கு அந்த தீய தேவதைகள் உதவி செய்கின்றன. நாங்கள் (சித்தர்கள்) அவ்வாறு செய்வதில்லை. அதனால்தான் நல்வழியில் செல்பவர்கள் குறைவாக இருக்கிறார்கள். உடனடி லாபம் ஆதாயம் பெற தீய வழியில் செல்லக்கூடாது என்று நாங்கள் பலமுறை கூறுகிறோம். எனவே இந்த நல்ல எண்ணங்களும் நல்ல செய்கைகளும் எத்தனை துன்பங்கள் இருந்தாலும் நன்மைகளை விட்டு விடாமல் நல்லவனாக வாழ வேண்டும் என்ற உறுதி ஒரு மனிதரிடம் இருக்க இருக்கத்தான் அந்த தீய சக்தியின் அட்டூழியங்கள் குறையும். இல்லை என்றால் கலி முற்றி விட்டது. கலி காலத்தில் இப்படி தான் வாழ வேண்டும் என்று இவனாகவே வேதாந்தம் பேசி தவறு மேல் தவறு செய்து கொண்டே போனால் முதலில் அது இன்பத்தை காட்டி முடிவில் முடிவில்லா துன்பத்தில் ஆழ்த்தி விடும். எனவே கலி முற்றி விட்டது என்பது எப்போதுமே பேசக்கூடிய ஒரு வழக்கு சொல்தான்.

கேள்வி : மற்ற சமயங்கள் பற்றி:

பிற ஜீவனுக்கு இம்சை செய்யாதே என்றால் நீ அந்த பிரிவில் இருந்து கொண்டுதான் அவ்வாறு இருக்க வேண்டுமா? எங்கிருந்து வேண்டுமானாலும் செய்யலாமே? அதற்கு எதற்கு ஒரு பிரிவு மதம்? மதம் என்பது என்ன? மனிதனை மிருகமாக்காமல் வாழும் போதனைகளை எல்லாம் பிற்காலத்திலே யாரெல்லாம் அதை பின்பற்றுகிறார்களோ அவர்களை எல்லாம் அடையாளப் படுத்த வேண்டும் என்பதற்காக கூறப்பட்டது. எனவே நீ எந்த மதம் என்று கூறுவது கூட தவறு. நீ எந்த பிரிவில் இருந்தாலும் இருந்து கொள். மனித நேயம் மனித அன்பை போதிப்பதற்காகத்தான் பெரிய ஞானிகள் பாடுபட்டார்கள். எனவே கட்டாயப்படுத்தி திணிக்கப்படுகின்ற எந்த விஷயமும் காலப்போக்கில் நிர்மூலமாக்கப்படும். இது நல்லவைக்கும் தீயவைக்கும் பொருந்தும். எனவே நல்ல விஷயத்தை கூட சர்வ சுதந்திரமாக அவனே உணர்ந்து செய்யும் போதுதான் அந்த பிரிவிலே தொடர்ந்து வாய்ப்புகள் இருக்கும். அதே போல் பொருளாதார தேவைக்காகவும் அச்சுறுத்தலுக்காகவும் பிரிவுக்கு பிரிவு தாவுகின்ற நிலைமை எல்லா காலத்திலும் உண்டு. இவையெல்லாம் காலப் போக்கிலே ஏற்றமும் இரக்கமும் கருத்து மாற்றத்தோடும் இருப்பது மனிதனின் குணாதியத்தை பொறுத்துதான். எனவே அதனால் அதிலுள்ள கோட்பாடுகளுக்கு அழிவு என்பது இல்லை.

கேள்வி: ஐந்து தலை நாகம் பற்றி:

ஐந்து தலை நாகம் இருப்பது உண்மைதான். ஸ்ரீ ராகவேந்திரருக்கு தஞ்சையிலே எந்த இடத்தில் ஸ்தலம் அமைக்க வேண்டும்? என்று யோசித்த ஒரு அரசனுக்கு குறிப்பு காட்டுவதற்காக ஐந்து தலை நாகம் வந்து ஒரு இடத்தை காட்டியது. மனிதனுக்கு புலப்படாததால் இவையெல்லாம் கற்பனை என்கிறான். பொதுவாகவே தாருகாவன முனிவர்கள் சிவன் மீது ஏவிய எதையுமே ஐயன் (சிவன்) தனக்குள்ளே வைத்துக் கொண்டார். எதிரும் புதிருமாகத்தான் உலகம் இருக்கும் என்பதை காட்டத்தான் ஐயன் (சிவன்) அனலையும் புனலையும் வைத்திருக்கிறார். மனிதர்கள் அஞ்சி நடுங்கும் நாகத்தையும் வைத்திருக்கிறார். எனவே ஐந்து தலை நாகம் படமெடுத்து காட்சி தரும் ஆலயங்களுக்கு சென்று ஐயனுக்கு (சிவனுக்கு) நாகலிங்க பூவைக் கொண்டு வழிபாடு செய்தால் நாக தோஷம் விலகும்.

கேள்வி: இறந்தவர்கள் உயிர் பெற்றது பற்றி:

இறந்தவர்கள் உயிர் பெற்றதாக ஆங்காங்கே சில கதைகள் உண்டு. பல நிஜங்களும் உண்டு. இறையின் அருளைக் கொண்டு சஞ்சீவினி மந்திரத்தை பிரயோகித்தால் மட்டுமே இறந்த உடலை (அதாவது உடலில் உயிர் இருக்கும் பொழுதே பரகாயப் பிரவேசம் செய்பவர்கள் உடலை விட்டு ஆன்மாவை வெளிக் கிளப்பி பல இடங்களுக்கும் சென்று வருவார்கள். அவ்வாறு செய்யும் பொழுது கண்ணுக்கு தெரியாத நூலிழை போன்ற ஒன்று உடலையும் ஆன்மாவையும் பிணைத்திருக்கும். மரணத்தின் போது அந்த இழை நிரந்தரமாக அறுந்து விடும். அந்த இழையை ஒன்று படுத்துவதுதான் சஞ்சீவினி மந்திரத்தின் வேலை உயிர்ப்பிக்க முடியும். இறையின் கருணையைக் கொண்டு எத்தனையோ முறை இவ்வாறு நடந்திருக்கிறது. ஞான சம்பந்தர் பூம்பாவையை எழுப்பி இருக்கிறார். திருநாவுக்கரசர் அரவு (பாம்பு) தீண்டி இறந்த பாலகனை எழுப்பி இருக்கிறார். ஆனால் இந்த இடத்திலும் ஒரு சூட்சுமம் இருக்கிறது. நிரந்தரமாக அந்த ஆன்மா பிரிந்திருக்காது. ஒரு ஆழ் மயக்க ஆழ் துயில் (தூக்கம்) நிலையில் இருந்தால் தான் அவ்வாறு எழுப்ப இயலும். உயிரானது நிரந்தரமாக உடலை விட்டுப் பிரிந்தால் அடுத்த கணம் அது புகை போல் கரைந்து விடும் என்பதால் அதை மீண்டும் உடலோடு ஒன்று சேர்க்க முடியாது. உடனேயே உறுப்புகள் செயலிழக்கும். குருதி (இரத்தம்) கெட்டிப் படத்துவங்கும். ஆன்மா உள்ளே நுழைந்தாலும் கூட அந்த உடல் சரிவர இயங்காது.