கேள்வி: முருகனிடம் எனக்கு அன்பு அதிகம். ஏற்கனவே அவர் என்னைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறார். தற்பொழுது 6 மாதமாக அகத்தியம் பெருமானை வணங்கிக் கொண்டு இருக்கிறேன். அவரும் கேட்ட உடனேயே சில விஷயங்களை எனக்கு செய்து தந்திருக்கிறார். இந்த இருவரின் அன்பும் எப்பொழுதுமே குறையாமல் நான் தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இதுதான் என் ஆசை.
இறைவனின் கருணையாலே இன்னவன் யாது கூறினான்? முருகப் பெருமானிடம் அன்பு அதிகம் என்று. இதற்காகக் கவலைப்பட வேண்டியது அன்னையர்கள்தான். நாங்கள் அல்ல. வள்ளியும் தெய்வானையும்தான் இதைக் குறித்து கவலைப்பட வேண்டுமே தவிர நாங்கள் அல்ல. ஆயினும் இவன் பக்தி தொடர தொடர்ந்து இளையவனை (முருகப்பெருமான்) வணங்கி வர இவன் நலம் பெற தொடர்ந்து இறை வழியில் வர நல்லாசிகள் கூறுகிறோம்.
கேள்வி: பரிணாமத் தொடர்தான் பிறவித் தொடரா சந்ததி தொடரா? அல்லது இறந்த மனிதன் மீண்டும் பிறவி எடுக்கிறானா?
இறைவனின் கருணையைக் கொண்டு இயம்புவது யாதென்றால் ரவியை (சூரியன்) வணங்கு. பிறவியின் ரகசியம் புரியுமப்பா. இது போல் இயம்புங்கால் பலரும் பலவிதமாகக் கூறலாம். யாங்கள் (சித்தர்கள்) இத்தருணம் கூறுவதை புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய். இந்த தேகத்தோடு இருப்பது ஒரு பிறவி. இந்த தேகம் பூர்த்தியடைந்து இந்த தேகத்தை விட்டுவிட்ட ஆத்மா அதன் கர்ம பாவங்களின் அடிப்படையிலும் இறைவன் இடும் அருளாணையின்படியும் இன்னொரு தேகத்திற்குள் அதாவது இன்னொரு அன்னை வயிற்றுக்குள் புகுந்து பிறவி எடுப்பதையே பிறவி என்று நாங்கள் (சித்தர்கள்) கூறுகிறோம். ஏனைய கருத்துக்களைக் குறித்து எமக்கு எந்தவிதமான உடன்பாடும் இல்லை. அது அவனவன் மனோபாவத்தைப் பொறுத்தது. எனவே இதை நன்றாகப் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்.
தேடுவது என்பது ஒரு வார்த்தைக்காகக் கூறுவது. உண்மையில் தேடுவதும் ஒன்றுதான். தேடப்படுவதும் ஒன்றுதான். இவை இரண்டும் ஒன்று என்கிற உணர்வு வரும்வரை ஒன்று ஒன்றை தேடிக் கொண்டே தான் இருக்கும். அந்தத் தேடல் எப்பொழுது பூர்த்தி அடைகிறது? என்பது தேடுகின்ற அதற்கே தெரியாத ஒரு நிலையாகும். எனவே அதுவரை தேடிக் கொண்டு இருப்பதுதான் தேடுகின்ற பொருளின் பணியாகும். தேடத் தேடத்தான் தேடுதல் என்ன? என்பதே தேடுகின்ற பொருளுக்கே தெரியுமப்பா. தேட வேண்டும் தேட வேண்டும் என்ற அந்த வேட்கை (விருப்பம்) இருக்கும் வரை தேடுகின்றது எதைத் தேட வேண்டுமோ அதைத் தேடிக் கொண்டே இருக்கும். ஒரு வேளை தேட வேண்டியதைத் தேடாமல் வேறு எதையாவது தேடினாலும் அது தேட வேண்டியது இல்லை என்று தேடுகின்ற அதற்குத் தெரிந்த பிறகு எதைத் தேட வேண்டுமோ அதைத் தேடிக் கொண்டே செல்லும். எப்பொழுது அந்தத் தேடுதல் நிற்கிறதோ அப்பொழுதும் தேடுவதும் தேடப்படுகின்ற பொருளும் ஒன்று என்பது ஒரு நிலையான காட்சியாக மாறும். அது வரை தேடு தேடு தேடு தேடிக் கொண்டே இரு என்பதுதான் எமது வாக்கு.
கேள்வி: ஆன்மா இருதய குகையில் இருப்பதாக பகவத் கீதையில் கூறப்பட்டுள்ளது அது குறித்து:
காற்று எப்படி ஒரு இடத்தில்தான் இருக்கிறது என்று கூற முடியாதோ பரந்த வான்வெளி இந்த இடத்தில்தான் இருக்கிறது. இந்த இடத்தில் இல்லை என்று எப்படிக் கூற முடியாதோ அப்படித்தான் ஆன்மா என்பதும் இறைவனைப் போல தேகமெங்கும் நீக்கமற பரவியிருக்கிறது. சில குறிப்பிட்ட இடங்களில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது புரிய வைப்பதற்கான ஒரு குறியீடான முயற்சி. அங்கும் இருக்கிறது. எங்கும் இருக்கிறது என்பதே உண்மையாகும்.
கர்மங்கள் செய்ய ஆரம்பிக்காமல் இருப்பதாலேயே மனிதன் செயலற்ற நிலையை அடைவதில்லை. கர்மங்களை செய்யாமல் துறப்பதாலேயே சித்தியை அதாவது சாங்கிய யோகத்தை அடைவதில்லை.
இந்த சுலோகத்தின் கருத்து என்ன?
கர்மங்கள் செய்தால்தானே பாவம் அல்லது புண்ணியம் வருகிறது. அதனை செய்யாமல் இருந்தால் எதுவுமே வராது அனைத்தையும் துறந்து அமைதியை அடைந்து ஞானத்தை பெற்று இறைவனை அடைந்து விடலாம் என்ற எண்ணத்தில் கர்மங்களை செய்ய ஆரம்பிக்காமல் இருந்தால் அமைதியையும் பெற முடியாது. இவர்கள் ஞான யோகத்தின் வழியாக இறைவனையும் அடைய முடியாது. ஏனெனில் இதனை செய்தால் இது கிடைக்கும் இதனை விட்டால் இது கிடைக்கும் என்ற ஒரு எதிர்பார்ப்புடன் கர்மங்களை துறப்பதினால் பலன் இல்லை என்று அர்ஜூனனுக்கு கிருஷ்ணர் உபதேசம் செய்கிறார்.
நவகோடி சித்தர்புரம் என அழைக்கப்படும் திருவாவடுதுறையில் சித்தஞான யோக சாதனை செய்து வந்த போகரின் சீடர்களில் ஒருவர் திருமாளிகைதேவர். சைவ ராஜதானியாகிய திருவாவடுதுறை ஆதீனத் திருமடத்தின் சந்நிதி விசேஷங்கள் இரண்டு. ஒன்று ஆதீன பரமாசாரியர் ஸ்ரீ நமசிவாய மூர்த்திகள் சந்நிதி. இன்னொன்று சித்தர் திருமாளிகைத்தேவர் சந்நிதி. இவ்விருவர் சமாதிக் கோயில்களும் திருமடத்தில் அடுத்தடுத்து அமைந்துள்ளன. திருமாளிகைத் தேவர் மாளிகை மடம் இருந்த இடத்திலேயே அவரது சமாதிக் கோயிலை ஒட்டி நமச்சிவாய மூர்த்திகள் சமாதிக் கோயிலுடன் இணைந்த குருமடம் பிற்காலத்தில் திருவாவடுதுறை ஆதீனமாக வளர்ந்தது என்பது வரலாறு.
திருவிடைமருதூரைப் பூர்வீகமாக உடைய ஐந்து கோத்திரத்தார் மரபில் ஒன்றான சைவராயர் மரபில் அவதரித்தவர் திருமாளிகைதேவர். 9 ம் திருமுறையாக விளங்கிடும் திருவிசைப்பாவில் நான்கு திருப்பதிகங்கள் திருமாளிகைத்தேவர் அருளிச் செய்தவை ஆகும். திருவிசைப்பா அருளிச் செய்த இவரின் காலம் 9 ம் நூற்றாண்டு. திருமாளிகைதேவர் காலையில் எழுந்ததும் தன் குல வழக்குப்படி அனுஷ்டானங்களை முடித்துக் கொண்டு கோவிலுக்கு சென்று சிவா பெருமானையும் அம்பிகையையும் வணங்கி விட்டு சுவாமிக்குப் படைத்த நெய்வேத்யம் செய்த பிரசாதத்தை மட்டுமே சாப்பிடுவது தினசரி வழக்கம். இவர் சோழர்களின் தீட்சா குருவாக விளங்கினார். அரண்மனையில் பணி புரிந்தாலும் எப்பொழுதும் சிவபெருமானையே நினைத்துக் கொண்டிருப்பார். போகர் திருவாவடுதுறைக்கு வந்திருந்ததை அறிந்த திருமாளிகைத்தேவர் அவரிடம் உபதேசம் பெற சென்று போகரின் திருவடிகளில் வீழ்ந்து வணங்கினார். திருமாளிகைத்தேவரின் பக்குவ நிலையை உணர்ந்த போகர் அவருக்கு ஞான நிலையை உபதேசித்தார். போகரின் வழிகாட்டுதல் படியே திருமாளிகைத்தேவர் தன் தவ வாழ்கையை நடத்தியதால் திருமாளிகைத் தேவரின் உடல் தங்கம் போல் ஜொலித்தது. ஒருநாள் போகர் தம்முடைய பாதுகையைத் திருமாளிகைத் தேவரிடம் கொடுத்து இதனைப் பூசித்துக் கொண்டு திருவாவடுதுறைத் தலத்திலேயே இருந்து அன்பர்களுக்கு அருள் வழங்கு என ஆணை தந்து தான் அத்தலத்தை விட்டுத் திருப்புகலூருக்குச் சென்றார். திருமாளிகைத்தேவர் குரு ஆணைப்படி அத்தலத்திலேயே அடியார்கள் பலரோடு மாசிலாமணிசுவரர் கோயிலுக்குத் தென்புறம் திருமடம் ஒன்று அமைத்துக் கொண்டு தங்கியிருந்தார்.
திருமாளிகைத் தேவருக்கு போகர் நடராசப் பெருமானைப் பூசை செய்யும் செயல் முறைகளை உபதேசித்துள்ளார். குருவிற்கு பணிவிடை செய்திடும் பொருட்டும் சிவபூஜை செய்திடும் பொருட்டும் மேலும் இரண்டு கரங்களைக் தமது தவ வலிமையால் உருவாக்கிக் கொண்டு நான்கு கரங்களுடன் தமது பணிகளை தொடர்ந்தார். சிறந்த சிவஞானியரான இவர் அழகும் பொலிவும் நிறை திருமேனியராய்த் திகழ்ந்தார். திருமாளிகைத் தேவரின் உடல் தங்கம் போல் ஜொலித்தது. அந்த ஊரில் திருமணம் நடந்து பல வருடங்கள் குழந்தைகள் இல்லாத பெண்கள் சிலர் குழந்தை வரம் வேண்டி இவரின் முன்பு நின்றார்கள். அவர்களுக்கு ஆசி வழங்கினார். அவரருளால் அப்பெண்களுக்குக் குழந்தைப் பேறு கிட்டியது. திருமாளிகைத் தேவரின் அருளால் பிறந்த குழந்தைகள் அவரைப் போன்றே நான்கு கையுடன் இருப்பதைக் கண்டு அப்பெண்களின் கற்பு நெறியில் அவர்களது கணவர்கள் சந்தேகமடைந்தார்கள். அச்சமயம் பல்லவ மன்னன் காடவர்கோன் கழற்சிங்கருக்கு (காடவர்கோன் கழற்சிங்கன் காலம் கிபி 825 – 850) கப்பம் கட்டும் சிற்றசர்களில் ஒருவரான நரசிங்கர் திருவாவடுதுறைக்கு அருகில் இருக்கும் பேட்டையில் தங்கினார். இவ்வழியே போகும் பொழுதெல்லாம் அவர் இங்கு தங்கியதால் இவ்விடம் நரசிங்கன்பேட்டை என்ற பெயர் பெற்றது. இது திருவாவடுதுறைக்கு அருகில் 2 கிமீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. நரசிங்கர் வந்திருந்ததை அறிந்த சிலர் நரசிங்க அரசனிடம் புகார் செய்தார்கள். இதை கேட்டு கோபம் கொண்ட அரசன் திருமாளிகைத்தேவரைப் கட்டி இழுத்து வாருங்கள் என்று தனது வீரர்களுக்கு ஆணையிட்டார். அரசனின் ஆணைப்படி சென்ற வீரர்கள் திருமாளிகைத் தேவரை நெருங்கிய பொழுது அவர்களின் நோக்கத்தை அறிந்த திருமாளிகைத் தேவர் ம் ஆகட்டும் கட்டிக் கொண்டு செல்லுங்கள் என்று கூறினார். திருமாளிகைத் தேவரின் மந்திரம் போன்று மென்மையாக ஒலித்த அந்த சொற்கள் வீரர்களை மயக்கியதால் வீரர்களே தங்களை தாங்களே கட்டிக் கொண்டு நரசிங்கர் முன்னால் பொய் நின்றார்கள்.
திருமாளிகைத் தேவரின் செயலைக் கேட்ட அரசன் மேலும் கோபமுற்று சிந்தையை மயக்கும் அந்த கொடியவனை நீ போய் சிதைத்து விடு. அவன் இனி உயிருடன் இருக்கக் கூடாது என்று தன் தளபதிக்கு உத்தரவிட்டார். தளபதியும் திருமாளிகைத்தேவரின் தலையை சீவிக் கொண்டுத் தான் வருவேன் என்று நரசிங்கரிடம் வீர வசனம் பேசிவிட்டுச் சென்றார். தளபதியைப் பார்த்தவுடன் திருமாளிகைத் தேவர் என் தலையை வெட்டுவதற்காகத் தானே வந்தீர்கள் சரி வெட்டிக் கொண்டு போங்கள் என்று அமைதியாகக் கூறினார். உடனே வீரர்கள் ஒருவருகொருவர் வெட்டிக் கொண்டு இறந்தார்கள். தப்பிப் பிழைத்த இரண்டொருவர் அரசனிடம் சென்று நடந்ததைக் கூறினார்கள். அரசன் திருமாளிகைத் தேவர் தன்னைப் போல் மந்திரம் தெரிந்தவர் என்று நினைத்துக் கொண்டு அவன் மந்திரம் என்னிடம் பலிக்காது நானே சென்று அவனை ஒழித்து விடுகிறேன் என்று கிளம்பினார்.
திருவாவடுதுறை மாசிலாமணிசுவரர் கோவிலின் மதிர் சுவற்றின் மேல் நான்குப் புறமும் காவல் இருந்த நந்திகள் உயிர் பெற்று எழுந்து இறைவன் முன்பாக இருக்கும் நந்தி தேவரின் உடலில் புகுந்து பூதகணங்களாக வெளிப்பட்டது. அரசர் திருமாளிகைதேவர் இருக்கும் ஊரின் அருகில் வந்ததும் பூதகணங்கள் வந்த படைகளை அழித்தன. மந்திரியையும் அரசரையும் கட்டி திருமாளிகைத் தேவரின் முன்னால் நிறுத்தின. அரசரின் முன்பாகவே அந்த பூதகணங்கள் இறைவன் முன்பு இருக்கும் நந்தி உருவத்துள் புகுந்து மறைந்தன. ஆனால் திருமாளிகைத் தேவரோ நடந்தவற்றிகும் தனக்கும் எவ்வித தொடர்பும் இல்லாதது போல் சிவனே என்று அமைதியாக உட்கார்ந்திருந்தார். இந்த நிலை அரசர் நரசிங்கருக்கு அவரின் ஞான உண்மைகளை உணர்த்தியது. உடனே மன்னர் பெருமானே தங்கள் அருமையை அடியேன் அறியவில்லை. சாதாரண மந்திரவாதி என்று நினைத்து பெரும் தவறு செய்துவிட்டேன் என்னை மன்னியுங்கள் என்று அழுதார். அரசரை அமைதிப் படுத்திய திருமாளிகைத் தேவர் நரசிம்மா இடைவிடாமல் நாம் எதை நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறோமோ அது நம் நெஞ்சில் பதிந்து நிற்கும் இது உலகின் இயல்பு. பெண்கள் என்னை அன்போடு நினைத்தனர். அதன் விளைவாகவே அவர்களின் குழந்தைகள் என்னைப் போல் இருந்தன. யார் மீதும் தவறு இல்லை. அரசனான நீ புகார் கொடுத்தவர்களின் சொல்லை கேட்டாயே தவிர பிரதிவாதியான என்னை ஒரு வார்த்தைக் கூட கேட்கவில்லையே. அதனால் தான் உனக்கு இவ்வளவு தொல்லைகளும் நடந்தன என்று கூறி அரசரையும் அமைச்சரையும் விடுவித்தார். இதனால் திருமாளிகைத் தேவர் உத்தமர் என்பதை அனைவரும் அறிந்து கொண்டனர். இவ்வாறு அவரது புகழ் அந்த நாடு முழுவதும் பேசப்பட்டு வெகுவாகப் பரவியது. இந்த வரலாற்றிற்கு சான்றாக இன்றும் திருவாவடுதுறை மாசிலாமணிசுவரர் கோவிலில் மதில் மேல் நந்திகள் இல்லாதிருப்பதை நாம் காணலாம். மதில் மேல் இருந்த அனைத்து நந்திகளும் இறைவன் முன் இருக்கும் நந்தியுடன் கலந்ததால் தான் பெரிய நந்தி உருவானதாக திருவாவடுதுறை மாசிலாமணிசுவரர் கோவிலின் தல வரலாறு கூறுகின்றது. நந்தியின் முன்பாக இருக்கும் தூணில் நரசிங்க அரசன் மற்றும் அவரது அமைச்சரின் சிற்பம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.
திருமாளிகைத்தேவர் தமது காலத்தில் பல அற்புதங்கள் செய்திருக்கிறார். ஒரு நாள் போகரும் திருமாளிகைத் தேவரும் கோவிலில் சிவ தரிசனம் முடிந்து பிரசாதமான பயற்றஞ் சுண்டல் பெற்றுக் கொண்டு வெளியேறும் பொழுது தீவட்டி பிடிப்பவர் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தார். அதனால் அவரை எழுப்ப வேண்டாம் என்று திருமாளிகைத் தேவரே குருவிற்கு தீவட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு சென்றார். அருள்துறை என்னும் திருமடத்தை நெருங்கியதும் தீவட்டிப் போதும் இங்கேயே நில். என்று சொல்லி விட்டு திரும்பிக் கூட பார்க்காமல் போகர் திருமடத்துக்குள் சென்றார். குரு வார்த்தையே வேதவாக்கு என்று திருமாளிகைத் தேவர் பொழுது விடியும் வரை ஒரு கையில் பயற்றஞ் சுண்டலும் மறு கையில் தீவட்டியும் வைத்துக் கொண்டிருந்ததால் காலை அனுஷ்டாங்களை செய்ய தூய்மையான வேறு இரண்டுக் கைகளை உண்டாக்கி முடித்துக் கொண்டார். அச் சமயம் போகர் திருமாளிகை எங்கே என கேட்க திருமாளிகைத் தேவர் சுவாமி அடியேன் இங்கே இருக்கிறேன் என்று வீதியில் இருந்து குரல் கொடுத்தார். ஏன் உள்ளே வரலாமே என்று குருநாதர் கூறியவுடன் திருமாளிகைத் தேவர் உள்ளே போனார். இரவெல்லாம் விழித்திருந்த சீடரின் குரு பக்தி போகரை வியக்க வைத்தது. அதன் பிறகே தீவட்டி பிடிப்பவர் வந்தார். குருநாதரின் கட்டளைப்படி தீவட்டியை அவரிடம் ஒப்படைத்தார் திருமாளிகைத் தேவர். திருமாளிகைத் தேவரின் கையில் இருந்த பயற்றஞ் சுண்டல் வேகாத பயிராக மாறியதால் அதை ஆட்கள் மூலம் நிலத்தில் விதைத்தார். சில நாட்களில் அவை முளைத்துச் செழித்தன. இதைப் பார்த்த ஊர்மக்கள் திருமாளிகைத் தேவரை சித்தர் என்று நம்பினர்.
திருமாளிகைத் தேவர் ஒரு நாள் வழக்கம் போல் காவிரியில் குளித்து அனுஷ்டாங்களை முடித்து பூக்களைப் பறித்துக் கூடையில் நிரப்பி அபிஷேகத்துக்கான நீர் குடத்துடன் கோவிலை நோக்கி சென்றார். ஒரு குறுகலான பாதையில் சென்று கொண்டிருக்கும் போது எதிரில் சவப் பறை முழங்க பிண ஊர்வலம் வரக்கண்டார். அதைப் பார்த்த திருமாளிகைத் தேவர் மனம் குழம்பி அருகில் இருந்த விநாயகரைத் துதித்து விக்னேசா என் மனம் கொண்ட விக்கினத்தைக் களை என்று வேண்டி இறைவனுக்கு அபிஷேகம் செய்ய கொண்டு வந்த திருமஞ்சனக் குடத்தையும் பூக்கூடையையும் மேல் நோக்கி வீசி அந்தரத்தில் நிற்கும்படி செய்து விட்டு பாடையில் இருந்த பிணத்தை நோக்கிப் பார்த்தார். இவ்விநாயகர் கொட்டு தவிர்த்த விநாயகர் என்ற பெயரில் இன்றும் அருள் பாலிக்கிறார். பிணமானது மீண்டும் உயிர் பெற்றெழுந்து நடந்து சென்று இவரைக் கடந்து சிறிது தூரம் சென்று மீண்டும் உயிரை விட்டது. திருமாளிகைத் தேவர் சிவ சிவ என்றபடி அங்கிருந்து நகர்ந்தார். இவர் கோவிலை நோக்கி நடக்க திருமஞ்சனக் குடமும் பூக்கூடையும் ஆகாயத்தில் மிதந்தபடி கோவில் வரை வந்து அவரின் கைகளில் வந்து சேர்ந்தது. அன்றிலிருந்து திருமாளிகைத் தேவர் காவிரியில் நீராடி விட்டுத் திரும்பும் பொழுது தீர்த்தக் குடத்தையும் பூக் கூடையையும் ஆகாயத்தில் வீசிவிட்டு வேகமாக நடப்பார். அவையும் ஆகாயத்தில் அவரைத் தொடர்ந்து வரும். பூஜை செய்யும் இடம் வந்ததும் திருமாளிகைத் தேவர் தன் இரண்டு கையையும் நீட்டுவார். அவை அவர் கைகளில் வந்து சேரும். பின்பு பூஜைகளை செய்வார்.
திருமாளிகைத் தேவரிடம் ஒரு நாள் போகர் நான் புகலூருகுக் கிளம்புகிறேன் என்று சொல்லி விட்டுக் கிளம்பினார். குருநாதர் போகரின் பாதுகைகளை அவரின் ஆணையின்படி பூஜித்து வந்த அவர் மாசிலாமணி ஈசரை வழிப்படுவதும் குரு தேவரின் பாதுகைகளை பூஜை செய்வதும் வலியப் போய் அடுத்தவருக்கு உபதேசம் செய்வதும் நல்வழிக் காட்டுவதுமாக இருந்தார். ஒருநாள் திருமாளிகைத் தேவர் திருவீழிமிழலைக்குப் சென்று சிவ ஆலயத் தத்துவங்களை விளக்கும் வகையில் ஒரு தேரை உருவாக்கி அதன் மேல் சுவாமியை வைத்தார். மக்கள் எல்லோரும் கூடி தேரை இழுக்க தேர் நகரவில்லை. மக்கள் கவலையில் ஆழ்ந்தார்கள். திருமாளிகைத் தேவர் தேரின் வடங்களை அவிழ்த்து விட்டு தனக்கும் தேருக்குமாக ஒரு சதாரணமான கயிற்றை கட்டி மாட வீதிகளை வலம் வந்தார். மேலும் பல அற்புதங்களாக கொங்கணர் சித்தருடைய கமண்டலத்தில் இருக்கும் என்றும் வற்றாத நீரினை வற்றச் செய்திருக்கிறார். மயானத்தில் எரிந்து கொண்டிருக்கும் சடலத்தின் புகையினை நறுமணம் கமழும் படிச் செய்திருக்கிறார். திருமாளிகைதேவரின் அற்புதங்கள் அனைத்தையும் தொகுத்து தொட்டிக்கலை ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய முனிவர் பாடல்களாக பாடியுள்ளார்.
திருமாளிகைத் தேவர் சொன்ன உபதேசங்களில் ஒன்று. நமது மூக்கில் உள்ள இரண்டு துவாரங்களில் வலது துளை சிவம் இடது துளை சக்தி. சனி ஞாயிறு செவ்வாய்க் கிழமைகளில் சிவத் துளையின் வழியாகவும் திங்கள் புதன் வெள்ளிக் கிழமைகளில் சக்தித் துளையின் வழியாகவும் சுவாசம் வெளிப்பட வேண்டும். வியாழக் கிழமைகளில் மட்டும் வளர்பிறையாக இருந்தால் சக்தித்துளை வழியாகவும் தேய்பிறையாக இருந்தால் சிவத்துளையின் வழியாகவும் சுவசாம் வெளிப்பட வேண்டும்.
திருமாளிகைத் தேவர் திருவாவடுதுறையில் தனது குருவான போகரின் திருவடிகளுக்கு பின்னால் யோக நிலையில் அமர்ந்து தவம் புரிந்த இடத்திலேயே முக்தி பெற்று அருள்பாலித்து வருகின்றார். இன்றும் கோமுக்தீஸ்வரருக்கு பூஜைகள் பூர்த்தியான பிறகு அச்சிவாசாரியராலேயே மடாலயத்தில் திருமாளிகைத் தேவருக்கு ஆராதனைகள் நிகழ்த்தப் பெறுவதும் அதன் பின்னரே நமச்சிவாய மூர்த்திகளுக்கு வழிபாடுகள் நிகழ்த்தப் பெறுவதும் மாகேஸ்வர பூஜை நடை பெறுவதும் தொன் மரபாக உள்ளது. கோமுக்தீஸ்வரர் ஆலயத்து வருடாந்திர தை ரதசப்தமி உற்சவத்தில் துவஜாரோஹணத்திற்கு முன்தினம் இரவு திருமாளிகைத்தேவர் உற்சவம் நடைபெறும். கோயிலில் சம்பிரதாய பூஜைகளை ஏற்றருளிய பின்னர் திருமடத்திற்கு எழுந்தருளும் திருமாளிகைத் தேவரை திருமடத்து வாயிலில் ஸ்ரீலஸ்ரீகுருமகாசந்நிதானம் அவர்கள் எதிர்கொண்டு வரவேற்பார்கள். பின்னர் மங்கல வாத்தியங்கள் முழங்க திருமடத்தில் பிரவேசித்து உபச்சாரங்களை அவர் ஏற்றருளி கோயிலுக்கு திரும்ப ஏகும் நிகழ்வுகள் நடத்தப் பெறும்.
கேள்வி: நான் பொதிகை மலை சென்றிருந்த பொழுது ஒரு அன்பர் என்னிடம் நீ வந்தது சந்தோஷம். அகத்தியருக்கு திருப்தி என்று வாக்கு சொல்வது போல் கூறினார். அப்படி நீங்கள்தான் பேசினீர்களா? அல்லது அந்த அன்பரின் கற்பனையா?
இறைவனருளால் ஒன்றைத் தெரிந்து கொள். இந்த ஜீவ அருள் ஓலையை (ஜீவநாடியை) கற்பனை என்றுதான் பலரும் எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நிலைமை இவ்வாறு இருக்க இப்பொழுதெல்லாம் கலிகாலத்திலே எம்மையே நாம் நிரூபித்துக் கொள்ள வேண்டிய நிலையில்தான் யாமும் இருக்கிறோம். எனவே உண்மை என்று எடுத்துக் கொள். அதனால் என்ன நட்டம்? பொய் என்றாலும் என்ன பெரிதாக நட்டம் வந்துவிடப் போகிறது? நாங்கள் குறிப்பாகக் கூறுவது என்னவென்றால் இது போன்ற வினாக்களை விடுக்கும் பொழுது யாங்கள்(சித்தர்கள்) மெளனத்தைதான் கடை பிடிக்க வேண்டியிருக்கிறது. ஏனென்றால் ஏதாவது நாங்கள்(சித்தர்கள்) உண்மையைக் கூறினால் மனிதர்களுக்குள்ளே தேவையில்லாத பிரச்சனைகளும் பிணக்குகளும் ஏற்படும். எனவே இது போன்று அடுத்த ஒரு சூழலில் நீ இருந்தால் செவியாடலாகக் கேட்டுக் கொள் அமைதியாக இரு. ஆய்வு எதுவும் செய்யாதே.
கேள்வி: ரசாயன உணவு இயற்கை உணவு எது சிறப்பு?
எல்லா சூழலிலும் இயற்கை உணவு என்பதை நாங்கள் (சித்தர்கள்) மறுக்கவில்லை என்றாலும் தற்காலத்தில் அது சாத்தியமில்லை என்பதும் எமக்குத் தெரியும். எதை ஏற்றாலும் அதற்கு ஏற்றாற் போல் உடலை மாற்றிக் கொள்ளக் கூடிய சக்தி சில விலங்குகளுக்கு இருக்கிறது. கடுமையான ரசாயனத்திலிருந்து கூட தன்னை தற்காத்துக் கொள்ளுகின்ற பூச்சியினங்கள் இன்னும் இந்த உலகிலே வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றன. அந்த நிலையிலே மனிதன் கூடுமானவரை ரசாயன கலப்பில்லாத பொருள்களை ஏற்பதே சரி என்றுதான் நாங்கள் கூறுகிறோம். ஆனால் அதற்கு வாய்ப்பு இல்லாத பட்சத்திலே முடிந்தவரை அதனை பின்பற்றிவிட்டு அதன் தீய பக்க விளைவுகளில் இருந்து தன்னை தற்காத்துக் கொள்ள கசப்பான மூலிகைகளை அதிகம் ஏற்றால் அதனால் தீய பின் விளைவுகள் இல்லாமல் இருக்கும். இது ஒன்றுதான் இக்கலியில் (இக்கலிகாலத்தில்) ஏற்ற வழியாகும்.
சுசீந்திரம் கோவிலில் உள்ள தூணில் உள்ள இந்த சிலையின் ஒரு காதில் 0.5 மிமீ விட்டம் கொண்ட மெல்லிய குச்சியை செலுத்தினால் மற்றொரு காது வழியாக குச்சியின் மறுமுனை வெளிவருகிறது.
கேள்வி: தங்கள் வாக்கின்படி சிவன் கோயிலுக்கு என்னால் முடிந்த அறப்பணிகளை செய்து கொண்டிருக்கிறேன். என்றாலும் சில தடங்கல்கள் வருகின்றன. அந்தக் கோவில் திருப்பணிகள் எப்போது பூர்த்தியாகும்?
இறைவன் கருணையால் விரைவில் கலச விழா (கும்பாபிஷேகம்) காண யாமும் இறையிடம் பிராத்தித்து நல்லாசிகளை இத்தருணம் கூறுகிறோம். இத்தருணம் யாம் இயம்புவது யாதென்றால் கூடுமானவரை இது போன்ற பொது செயல்களில் ஈடுபடுகின்ற மனிதர்கள் கூடுமானவரை நேர்மையாக செயல்படுவது மிக மிக முக்கியம். என்றாலும் கூட பல்வேறு காரணங்களின் அடிப்படையில் பெருவாரியான இடங்களில் அது இயலாமல் போய் விடுகிறது. யாங்கள் (சித்தர்கள்) ஒருவனைப் பார்த்து ஆங்காங்கே நடக்கும் ஆலயத் திருப்பணிகளுக்கு உன்னால் முடிந்ததை செய் என்றால் அதைப் போல் நிறைய காப்பகங்களுக்கு முடிந்த உதவிகளை செய் என்றால் அவன் சென்று பார்த்துவிட்டு என்ன கேட்பான்? அங்கு நடப்பதெல்லாம் திருப்தியாக இல்லை. ஏமாற்றுகிறார்கள். எப்படி நான் செய்வது? என்று கேட்பான். இல்லை (என்றால்) தனத்தைக் கொடுத்து விட்டு தனத்தைக் கொடுத்தேன். என்னைப் போல் பலரும் கொடுத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் இன்னமும் அங்கு பணி பூர்த்தியடையவில்லை. ஏதோ தவறு நடக்கிறது. ஏன் இப்படிப்பட்ட இடத்திற்கு நாங்கள் உதவி செய்யும் ஒரு நிலை ஏற்பட்டது? நீங்கள் தானே கூறினீர்கள். அதனால் தானே அறப்பணிகளுக்கு உதவினேன். இப்படி வீணாகிவிட்டதே? என்றெல்லாம் எம்மிடம் (அகத்திய மாமுனிவர்) அடுக்கடுக்காக வினாவை வைப்பான். இதற்கெல்லாம் ஒட்டு மொத்தமான பதில் 100 க்கு 100 நேர்மையான மனிதர்களை இந்த உலகம் இன்னும் காணவில்லை என்பதுதான்.
எனவே அவரவர்களால் சக்திக்கு இயன்ற உதவிகளைத் தொடர்ந்து அது ஆலயத் திருப்பணியாக இருந்தாலும் வேறு தர்ம காரியங்களாக இருந்தாலும் செய்து கொண்டே செல்ல வேண்டியதுதான். விளைவுகளைக் குறித்து சிந்திக்கக் கூடாது. ஒரு முறையோ இரு முறையோ செய்து பார்த்து விட்டு திருப்தியில்லை என்றால் ஒதுங்கிக் கொள்ளலாமே தவிர செய்யும் முன்னரே இது நேர்மையான அமைப்பா? இங்கு தனம் தந்தால் முறையாக செயல்படுவார்களா? என்றெல்லாம் ஆய்ந்து (ஆராய்ந்து) பார்த்தால் எமது (அகத்திய மாமுனிவர்) நோக்கில் ஒன்று கூட இந்த உலகிலே ஏற்றம் பெறாது. இந்த நிலையிலே அந்தந்த மனிதனும் அவனவன் மன சான்றாக ஒரு ஆலயத்தை நோக்கி சென்று தன்னால் முடிந்ததை செய்து விட்டு அனைத்தும் இறைவனுக்கு சொந்தம் இறைவனுக்கே அர்ப்பணம் செய்து விட்டோம். எனவே விளைவுகளுக்கும் இறைவனே பொறுப்பு என்று வந்து விடுவதுதான் ஏற்புடையது. இது குறித்தெல்லாம் ஆய்வு செய்தால் ஒருவன் கூட ஒரு அறப்பணி கூட செய்ய இயலாது. இல்லை திருப்தியாக இருந்தால் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் தருகிறேன். என் மனதிற்கு திருப்தியில்லையென்றால் நான் தர மாட்டேன் என்றால் அது அவனவன் விருப்பம். யாங்கள் எதுவும் தடை கூறவில்லை. எனவே உன்னால் முடிந்த உதவியை எந்த ஆலயத்திற்கும் நீ எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். தடை நீங்க வேண்டுமென்றால் ஒவ்வொரு முறையும் விநாயகப் பெருமானை அருகிலுள்ள ஆலயம் சென்று வணங்கி பிறகு முயற்சியில் இறங்கு. தடை நீங்கி நலம் நடக்கும்.
பாவமற்ற அர்ஜூனா இந்த உலகில் இரண்டு வகைகள் கொண்ட நிஷ்டைகள் (வழி முறைகள்) முன்பு என்னால் கூறப்பட்டது. இவற்றில் உலக விஷயங்களில் ஈடுபடாமல் ஞானத்தை பிரதானமாக கொண்டவர்களுக்கு சாங்கிய யோகமும் (ஞானயோகம்) உலக விஷயங்களில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு கர்ம யோகமும் அமைகிறது.
இந்த சுலோகத்தின் கருத்து என்ன?
இந்த உலகம் படைக்கப்பட்ட பின் படைக்கப்பட்ட உயிர்கள் அவர்களின் ஆசைகளுக்கு ஏற்ப பலவிதமான தன்மைகளுடன் இருந்தார்கள். அவர்கள் அனைவரும் அவர்களின் தன்மைக்கு ஏற்ப மோட்சத்தை அடைய என்னால் இரண்டு வழி முறைகள் உருவாக்கப்பட்டன. ஒன்று ஞான யோகம். இந்த உலக விஷயங்களான பந்தம் பாசம் உறவு செல்வம் என்று எதிலும் ஈடுபடாமல் தான் யார் என்று ஆத்ம விசாரணை செய்து தனக்குள் இருக்கும் இறைவனை உணர்ந்து ஞானத்தை அடைந்து மோட்சம் அடைபவர்கள். இவர்கள் ஞான யோகத்தின் வழி செல்பவர்கள். இரண்டு கர்ம யோகம். ஆசைகளின் விளைவாக உலக பற்றுகளில் மாட்டிக் கொண்டு புலன்களின் வழியாகச் சென்று உலக விஷயங்களில் ஈடுபட்டு செல்வார்கள். ஆசைகளினால் தனது புலன்களின் வழியாக அவர்கள் சென்றாலும் அதனை பற்றில்லாமல் செல்ல வேண்டும் என்று இவர்களுக்கு சொல்லப்பட்டது கர்ம யோகம் ஆகும் என்று அர்ஜூனனுக்கு கிருஷ்ணர் உபதேசம் செய்கிறார்.
இந்த சுலோகத்தில் ஒரு கேள்வி:
அர்ஜூனனை ஏன் பாவமற்ற அர்ஜூனா என்று கிருஷ்ணர் அழைக்கிறார்?
பாவம் உள்ளவன் இறைவனை அடைய இரண்டில் எந்த வழிமுறையிலும் செல்ல தகுதி அற்றவன் ஆகிறான். அர்ஜூனன் பாவமற்றவன் என்று சொல்வதின் வழியாக நான் செய்கிறேன் என்ற பற்றில்லாமல் கர்ம யோகத்தின் படி யுத்தம் செய்து கர்ம யோகத்தை கடைபிடித்து இறைவனை அடைய தகுதி உடையவன் என்று அர்ஜூனன் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் கிருஷ்ணர் அவ்வாறு அழைக்கிறார்.
குழப்பமான பேச்சினால் என் புத்தியை தடுமாறச் செய்கிறாய். ஆகையால் எனக்கு நன்மையானது எதுவோ அந்த ஒன்றை தீர்மானமாகச் சொல்லுங்கள்.
இந்த சுலோகத்தின் கருத்து என்ன?
இவ்வளவு நேரம் நீ என்னிடம் தெளிவாக அறிவுரைகள் சொன்னாலும் அனைத்தையும் கேட்ட என்னுடைய கூர்மையில்லாத புத்தி குழப்பம் அடைந்து உண்மையை அறிந்து கொள்ள முடியாமல் தடுமாறுகிறது. உன்னுடைய அறிவுரையின் படி ஞானம் கர்மம் இரண்டும் ஓரே நேரத்தில் ஒரு மனிதனால் பின்பற்ற இயலாது. இரண்டில் ஒன்றை மட்டுமே கடைபிடிக்க முடியும் என்றால் நான் எதனை கடைபிடித்தால் மோட்சம் பெறுவேன். எனக்கு சரியான வழியைச் சொல்லுங்கள் என்று அர்ஜூனன் கிருஷ்ணரிடம் கேட்கிறான்.
இறைவனின் கருணையைக் கொண்டு இயம்புவது யாதென்றால் இந்த ஆன்மா லயிக்கின்ற இடம் ஆலயமாகும். ஒவ்வொரு மனிதனும் தம் தம் மனதிற்குள் ஆலயத்தை எழுப்புவதும் மனமாகிய கருவறையிலே தூய இறையை அமர்த்தி அன்றாடம் அன்பால் பூஜை செய்வதுமே இறைவன் விரும்புவது. இருப்பினும் எடுத்த எடுப்பிலேயே இது போன்ற தத்துவார்த்த விஷயங்களைக் கூறினால் அது பலனைத் தராது என்பதால்தான் புற வழிபாடுகளும் புற பூஜைகளும் முன்னோர்களாலும் மகான்களாலும் வகுக்கப்பட்டு வருகின்றன.
இந்த நிலையிலே பல்வேறு ஆலயங்கள் பல்வேறு கால கட்டங்களில் கட்டப்பட்டு அது காலம் கடந்தும் நிற்கிறது. சில சிதிலமடைந்து விடுகிறது. இவை அனைத்திற்குமே பல்வேறு விதமான சூட்சும காரணங்கள் இருக்கின்றன. இந்த இன்னவன் எழுப்பிய வினாவின் அடிப்படையிலே இந்த ஆலயம் சிறப்புற வளர யாம் இறைவன் அருளால் நல்லாசிகள் கூறுகிறோம். எந்தவொரு ஆலயமும் மெய்யாக மெய்யாக வளர மெய்யன்பர்கள் ஒன்று பட்டால் போதும். அங்கே அருள் இணைப்பு இருந்தால் போதும் பொருள் இணைப்பு மிகப்பெரிய விஷயம் அல்ல. இறைவன் கருணையால் இனிதே நடக்கும். இந்தத் தமிழ் மண்ணில் உள்ள மூத்தோனுக்கு தலை சிறந்த ஆலயங்கள் அங்கெல்லாம் தொடர்புடைய மனிதர்கள் சென்று இயன்ற வழிபாடுகள் செய்து பணியை துவக்க நலம் நடக்கும். நல்லாசிகள்.
கேள்வி: சூளகிரி வரதராஜப் பெருமாள் பற்றி:
வரதராஜப் பெருமாள் திருக்கோவில். இடம் சூளகிரி. மாவட்டம் கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம்.
இறைவன் கருணையாலே அனைத்து புராண சம்பவங்களும் நடந்தது உண்மை. தக்க காலத்தில் இன்னமும் வலிவும் பொலிவும் அந்த சூழலும் உருவாகும். ஒன்றை நன்றாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு ஆலயம் வளர்ச்சி பெறுவது என்பது மனித நோக்கிலே இருப்பது அல்ல. பெருவாரியான மனிதர்கள் ஒரு ஆலயத்தை நோக்கிப் படையெடுத்தால் என்னவாகும்? அங்கு வெறும் வியாபாரம்தான் இருக்கும். இறையம்சம் இருக்குமா? எனவே ஒரு ஆலயம் அத்தனை எளிதாக பலரின் பார்வைக்கு வரவில்லை. பலரும் அதனை எண்ணிக்கூட பார்க்கவில்லை என்றால் சிலர் மட்டும் செல்கிறார்கள் என்றால் அதனால் ஆலயத்திற்குக் குறையொன்றும் அல்ல. தொடர்ந்து அந்தந்த காலத்தில் எந்தெந்த ஆத்மாக்கள் அந்த ஆலயத்தோடு தொடர்புடையவர்களோ அவர்கள் வந்து தொண்டினைத் தொடர்வார்கள். சிறப்பாய் அனைத்தும் நடக்கும். நல்லாசிகள்.
இக்கோவிலைப் பற்றி மேலும் தெரிந்து கொள்ள கீழ் உள்ள லிங்கை க்ளிக் செய்யுங்கள்
